Kurtuluş Savaşı'nın hazırlık döneminde, işgallere karşı halkın örgütlenmesi ve ulusal iradenin hakim kılınması amacıyla çeşitli kongreler düzenlenmiştir. Bu kongreler, bağımsızlık ateşinin yakıldığı ve milli egemenlik fikrinin olgunlaştığı temel taşlardır.
📍 Erzurum Kongresi (23 Temmuz - 7 Ağustos 1919)
Toplanış amacı bölgesel, aldığı kararlar bakımından ulusal olan tek kongredir.
Milli sınırlar içinde vatan bir bütündür, bölünemez. (İlk kez "Misak-ı Milli" kararlarının temeli atılmıştır.)
Kuvayı Milliye'yi etkin, milli iradeyi hakim kılmak esastır.
Manda ve himaye kabul edilemez. (İlk kez kesin olarak reddedilmiştir.)
Azınlıklara siyasi hakimiyetimizi ve sosyal dengemizi bozacak ayrıcalıklar verilemez.
Mebusan Meclisi derhal toplanmalıdır.
Doğu illeri adına 9 kişilik "Temsil Heyeti" oluşturulmuştur. (Başkanlığına Mustafa Kemal seçilmiştir.)
📍 Sivas Kongresi (4 - 11 Eylül 1919)
Her yönüyle ulusal olan tek kongredir. Tüm cemiyetler "Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti" adı altında birleştirilmiştir.
Manda ve himaye fikri kesin olarak reddedilmiştir.
Temsil Heyeti'nin yetki alanı tüm vatanı kapsayacak şekilde genişletilmiştir.
Ali Fuat Cebesoy, Batı Anadolu Kuvayı Milliye Komutanlığına atanmıştır. (Bu, Temsil Heyeti'nin yürütme yetkisini kullandığını gösterir.)
İrade-i Milliye gazetesi çıkarılmıştır.
📍 Amasya Görüşmeleri (20 - 22 Ekim 1919)
Temsil Heyeti ile İstanbul Hükümeti (Salih Paşa) arasında gerçekleşmiştir. İstanbul Hükümeti, Temsil Heyeti'ni resmen tanımıştır.
Önemli Karar
Mebusan Meclisi'nin İstanbul dışında toplanması istenmiştir.
Sonuç
Sadece Mebusan Meclisi'nin toplanması kabul edilmiştir.
📍 Balıkesir ve Alaşehir Kongreleri
Batı Anadolu'da Yunan işgaline karşı toplanan bölgesel kongrelerdir. Bu kongrelerde daha çok askeri direniş ve teşkilatlanma üzerinde durulmuştur.
📍 Pozantı Kongresi (5 Ağustos 1920)
Mustafa Kemal'in katıldığı son kongredir. Güney cephesindeki direnişin güçlendirilmesi için toplanmıştır.
📌 Milli Mücadele Dönemi Kongreler
Kurtuluş Savaşı'nın hazırlık döneminde, işgallere karşı halkın örgütlenmesi ve ulusal iradenin hakim kılınması amacıyla çeşitli kongreler düzenlenmiştir. Bu kongreler, bağımsızlık ateşinin yakıldığı ve milli egemenlik fikrinin olgunlaştığı temel taşlardır.
📍 Erzurum Kongresi (23 Temmuz - 7 Ağustos 1919)
Toplanış amacı bölgesel, aldığı kararlar bakımından ulusal olan tek kongredir.
Milli sınırlar içinde vatan bir bütündür, bölünemez. (İlk kez "Misak-ı Milli" kararlarının temeli atılmıştır.)
Kuvayı Milliye'yi etkin, milli iradeyi hakim kılmak esastır.
Manda ve himaye kabul edilemez. (İlk kez kesin olarak reddedilmiştir.)
Azınlıklara siyasi hakimiyetimizi ve sosyal dengemizi bozacak ayrıcalıklar verilemez.
Mebusan Meclisi derhal toplanmalıdır.
Doğu illeri adına 9 kişilik "Temsil Heyeti" oluşturulmuştur. (Başkanlığına Mustafa Kemal seçilmiştir.)
📍 Sivas Kongresi (4 - 11 Eylül 1919)
Her yönüyle ulusal olan tek kongredir. Tüm cemiyetler "Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti" adı altında birleştirilmiştir.
Manda ve himaye fikri kesin olarak reddedilmiştir.
Temsil Heyeti'nin yetki alanı tüm vatanı kapsayacak şekilde genişletilmiştir.
Ali Fuat Cebesoy, Batı Anadolu Kuvayı Milliye Komutanlığına atanmıştır. (Bu, Temsil Heyeti'nin yürütme yetkisini kullandığını gösterir.)
İrade-i Milliye gazetesi çıkarılmıştır.
📍 Amasya Görüşmeleri (20 - 22 Ekim 1919)
Temsil Heyeti ile İstanbul Hükümeti (Salih Paşa) arasında gerçekleşmiştir. İstanbul Hükümeti, Temsil Heyeti'ni resmen tanımıştır.
Önemli Karar
Mebusan Meclisi'nin İstanbul dışında toplanması istenmiştir.
Sonuç
Sadece Mebusan Meclisi'nin toplanması kabul edilmiştir.
📍 Balıkesir ve Alaşehir Kongreleri
Batı Anadolu'da Yunan işgaline karşı toplanan bölgesel kongrelerdir. Bu kongrelerde daha çok askeri direniş ve teşkilatlanma üzerinde durulmuştur.
📍 Pozantı Kongresi (5 Ağustos 1920)
Mustafa Kemal'in katıldığı son kongredir. Güney cephesindeki direnişin güçlendirilmesi için toplanmıştır.
İçerik Hazırlanıyor...
Lütfen sayfayı kapatmayın, bu işlem 30-40 saniye sürebilir.