🪄 Sınav/Test Üret
🎓 KPSS 📚 KPSS Coğrafya

📝 KPSS Coğrafya: Tarım ve hayvancılık Konu Özeti

Türkiye'de tarım ve hayvancılık, ülke ekonomisini, istihdam yapısını ve sanayi ham maddesi ihtiyacını doğrudan etkileyen temel ekonomik faaliyet kollarından biridir. KPSS Coğrafya sınavında her yıl doğrudan ve yorum bağlantılı soruların geldiği bu ünite, üretim alanlarının coğrafi dağılışını ve verimi etkileyen koşulları kapsar.

🌾 Türkiye'de Tarımı Etkileyen Faktörler

1. Doğal Faktörler

  • İklim: Ürün çeşitliliğini, hasat süresini ve olgunlaşma zamanını doğrudan belirler. Akdeniz kıyılarında ürünler en erken olgunlaşırken (yüksek sıcaklık), Doğu Anadolu Bölgesi'nde en geç olgunlaşır.
  • Yer Şekilleri ve Yükselti: Yükselti arttıkça sıcaklık düşer; bu durum tarım ürünlerinin yetişme süresini uzatır. Engebeli alanlarda (örneğin Karadeniz ve Menteşe Yöresi) tarım alanları dar ve parçalıdır.
  • Toprak Özellikleri ve Bakı: Güney yamaçlarda (bakı etkisi) güneşlenme süresi fazla olduğu için tarım ürünleri daha erken hasat edilir.

2. Beşerî Faktörler ve Tarımda Verimi Artırma Yöntemleri

  • Sulama: Türkiye tarımındaki en temel sorun ve en büyük ihtiyaçtır. Sulama olanaklarının gelişmesiyle;
    • Nadas alanları azalır veya ortadan kalkar.
    • Üretimde iklime olan bağımlılık ve yıldan yıla görülen dalgalanmalar sona erer.
    • Tarımsal verim ve ürün çeşitliliği artar.
    • Köyden kente göç yavaşlar.
  • Gübreleme: Toprağın mineral ihtiyacını karşılar. Kimyasal gübrelerin büyük bölümü ithal edildiği için dövize ve dışa bağımlılık yaratır.
  • Tohum Islahı: Birim alandan alınan verimi artırmak amacıyla genetik olarak yüksek verimli tohumların tercih edilmesidir.
  • Makineleşme: Ekim, bakım ve hasat süresini kısaltır; verimi artırır.
    Uyarı: Yer şekillerinin çok engebeli olduğu Doğu Karadeniz ve Menteşe Yöresi gibi alanlarda makine kullanımı kısıtlıdır. Düzlük alanlarda (İç Anadolu, Güneydoğu Anadolu, Marmara) ise yaygındır. Makineleşme tarımda kırsal iş gücü ihtiyacını azaltarak iç göçü hızlandırmıştır.
  • Toprak Bakımı ve Analizi: Toprağın gereksiz aşınmasını önlemek, erozyonla mücadele etmek ve doğru kimyasal bileşenleri belirlemek için yapılır.
  • Destekleme Alımları: Devletin üreticiyi korumak amacıyla taban fiyat belirleyip ürünü doğrudan satın alması uygulamasıdır. Çabuk bozulan yaş sebze ve meyvelerde destekleme alımı yapılmaz.

Tarım Metotları

İntansif (Modern / Gelişmiş) Tarım Ekstansif (Geleneksel / Kaba) Tarım
Sulama, gübreleme, tohum ıslahı gibi modern yöntemler uygulanır. Doğal koşullara ve yağışa tam bağımlıdır.
Birim alandan alınan verim oldukça yüksektir. Birim alandan alınan verim düşüktür.
Üretimde yıllara göre dalgalanma çok azdır. Üretim miktarı iklim değişimlerine paralel dalgalanır.
Ege ve Akdeniz kıyılarında yaygındır. İç ve Doğu Anadolu'da yaygındır.
Nadas: Yağışın yetersiz, sulamanın olmadığı kurak alanlarda toprağın nem ve mineral kazanması amacıyla bir yıl ekilip bir yıl boş bırakılmasıdır. Erozyonu artırır. Nadas alanlarını daraltmanın en kesin yolu sulamayı yaygınlaştırmaktır. Nadasa alternatif uygulama ise nöbetleşe (münavebeli) ekimdir.

🌽 Başlıca Tarım Ürünleri ve Coğrafi Dağılışı

1. Tahıllar

  • Buğday: İlkbaharda nem, yazın kuraklık ve sıcaklık ister. Karadeniz kıyı kuşağında (her mevsim yağışlı) ve Doğu Anadolu'nun yüksek kesimlerinde (yaz serinliği) yetişmez. Üretimde 1. bölge İç Anadolu'dur (özellikle Konya).
  • Arpa: Soğuğa ve kurağa buğdaydan daha dayanıklıdır. Hayvan yemi ve bira sanayisinde kullanılır. Üretimde İç Anadolu öndedir.
  • Mısır: Doğal yetişme alanı Karadeniz kıyıları olmasına rağmen, sulama olanaklarının gelişmesiyle en çok Akdeniz Bölgesi'nde (özellikle Çukurova) ve GAP ile Güneydoğu Anadolu'da üretilir. Ticari değeri Karadeniz'de yerel tüketime oranla daha yüksektir.
  • Pirinç (Çeltik): Bol su ve bataklık taban ister. Genellikle akarsu vadi tabanlarında (Ergene, Meriç, Çarşamba, Bafra havzaları) yetiştirilir. Sıtma hastalığına yol açan sivrisinek üremesi nedeniyle üretimi devlet kontrolündedir. Marmara (Edirne) üretimde ilk sıradadır.

2. Sanayi Bitkileri

  • Pamuk: Yüksek sıcaklık ve sulama ister; hasat döneminde kuraklık şarttır. Karadeniz'de (aşırı yağış) ve İç Anadolu'da (yaz sıcaklığının yetersizliği) yetişmez. GAP sonrası üretimin yarısından fazlası Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nden (Şanlıurfa) karşılanır. Ege ve Çukurova diğer önemli üretim sahalarıdır.
  • Tütün: Kıraç topraklarda da yetişebilir. Kalitesinin korunması amacıyla üretimi devlet kontrolündedir. En çok Ege Bölgesi'nde yetiştirilir; Karadeniz ve Güneydoğu Anadolu diğer önemli alanlardır.
  • Şeker Pancarı: Fabrika sahasına yakın ekilmek zorundadır; çünkü hasat edildikten sonra çok kısa sürede işlenmesi gerekir (çabuk bozulur). Küspesi hayvan yemi olarak değerlendirildiğinden fabrikaların etrafında besi hayvancılığı gelişmiştir. Kıyı kesimlerde ekonomik getirisi daha yüksek ürünler tercih edildiği için ekilmez. En çok İç Anadolu'da üretilir.
  • Çay: Bol ve düzenli yağış, asitli yıkanmış toprak ve bulutlu gün sayısı ister. Kış ılıklığı şarttır. Mikroklima alanı olan Doğu Karadeniz Bölümü (Rize, Trabzon, Artvin, Giresun) dışında hiçbir yerde yetişmez.
  • Haşhaş ve Kenevir: Uyuşturucu madde üretiminde kullanılma riski nedeniyle üretimleri doğrudan devlet kontrolü ve denetimindedir. Haşhaş üretiminde Afyonkarahisar ve çevresi; kenevirde ise Karadeniz (Samsun) öne çıkar.

3. Yağ Bitkileri

  • Ayçiçeği: Karasal iklim koşullarına uyumludur, olgunlaşma evresinde güneşlenme ister. Üretimin yaklaşık %50'si Marmara Bölgesi'nde (Trakya - Ergene Havzası) gerçekleştirilir.
  • Zeytin: Tipik Akdeniz iklimi (maki) bitkisidir. Kış ılıklığı ister; don olaylarına karşı çok hassastır. Periyodisite (bir yıl çok, bir yıl az ürün verme) özelliği taşır. Yağlık zeytin üretiminde Ege, sofralık zeytin üretiminde Güney Marmara ilk sıradadır.
  • Soya Fasulyesi ve Kanola: Çukurova başta olmak üzere Akdeniz ve Marmara'da üretimi yaygındır. Yağ sanayisinde ve yem sanayisinde kullanılır.

4. Meyveler ve Baklagiller

  • Fındık: Ilıman, nemli iklimi sever. Don olaylarından olumsuz etkilenir. Dünya üretiminin büyük bölümü Türkiye'dedir. En çok Karadeniz Bölgesi'nde (Ordu, Giresun, Trabzon ve Düzce çevresi) yetiştirilir.
  • Üzüm ve Elma: Soğuğa ve farklı iklim koşullarına karşı dayanıklılığı en yüksek meyvelerdir. Bu nedenle Türkiye geneline yayılış alanı en geniş meyvelerdir. Üzümde Ege (Manisa), elmada Isparta ve Niğde öndedir.
  • İncir ve Turunçgiller: Kış ılıklığına kesin ihtiyaç duyarlar. İncirde Ege (Aydın); portakal, mandalina, limon gibi turunçgillerde ise Akdeniz kıyı kuşağı liderdir.
  • Muz: Tropikal bir bitkidir. Yalnızca kış ılıklığının belirgin olduğu Akdeniz kıyılarındaki dar mikroklima kuşağında (Alanya, Gazipaşa, Anamur) yetiştirilir.
  • Kırmızı Mercimek: Kuraklığa ve sıcağa dayanıklıdır; Güneydoğu Anadolu 1. sıradadır. Yeşil Mercimek ve Nohut üretiminde ise İç Anadolu öne çıkar.

🐑 Türkiye'de Hayvancılık

Hayvancılık faaliyetlerinde temel amaç süt, et, yün ve deri verimi elde etmektir. Türkiye hayvan sayısı bakımından Avrupa'da ilk sıralarda yer almasına karşın, birim hayvandan elde edilen et ve süt verimi bakımından istenen düzeyde değildir. Bunun temel nedeni mera (otlak) hayvancılığının yaygın olmasıdır.

Verimi Artırmak İçin Alınması Gereken Önlemler:
  • Mera hayvancılığı yerine kapalı sistem modern besi ve ahır hayvancılığına geçilmelidir.
  • Yerli ırklar ıslah edilmeli (et ve süt verimi yüksek kültür ırkları yaygınlaştırılmalı).
  • Erken yaşta kuzu ve dana kesimleri (süt kuzusu kesimi) yasaklanmalıdır.
  • Meralar aşırı ve zamansız otlatmaya karşı korunmalıdır.
  • Yem sanayisi ucuzlatılmalı ve kaliteli yem üretimi desteklenmelidir.
  • Hayvan hastalıklarıyla etkin veterinerlik mücadelesi yürütülmelidir.

Hayvancılık Türleri ve Coğrafi Özellikleri

1. Küçükbaş Hayvancılık

  • Koyun: Türkiye'de en fazla yetiştirilen hayvan türüdür. Doğal bozkır (step) örtüsünün bulunduğu düzlük alanlarda gelişmiştir. En yaygın ırk Karaman koyunudur. İç Anadolu, Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde yoğunlaşır.
  • Kıl Keçisi: Engebeli ve dağlık arazilerde kolay hareket eder; maki bitki örtüsünün filizleriyle beslenir. Ormanlara zarar verdiği gerekçesiyle devlet tarafından kontrol altındadır. En çok Akdeniz Bölgesi'nde (Toros dağ kuşağı, Teke ve Taşeli Platoları) yaygındır.
  • Tiftik (Ankara) Keçisi: Yünü (tiftik) sanayide değerlidir. En çok İç Anadolu Bölgesi'nde (Ankara, Siirt, Eskişehir) yetiştirilir.

2. Büyükbaş Hayvancılık

  • Sığır: Yaz yağışlarına bağlı olarak gür çayır örtüsünün geliştiği yerlerde mera tipi sığır yetiştiriciliği yaygındır (Erzurum-Kars Platoları ve Doğu Karadeniz yaylaları).
    Tüketici nüfusun fazlalığı ve pazar imkânları sebebiyle kapalı sistem besi/ahır hayvancılığı ise Marmara (Bursa, Balıkesir), Ege (İzmir) ve İç Anadolu (Konya) çevresinde yoğunlaşmıştır. Besi hayvancılığı iklime bağımlı değildir.
  • Manda: Bataklık, göl kenarı ve sulak alanları sever. Sütü yağ oranı bakımından zengindir. En çok Karadeniz Bölgesi'nde (özellikle Samsun Kızılırmak Deltası) yetiştirilir.

3. Kümes Hayvancılığı

Tavuk, hindi ve kaz yetiştiriciliğini kapsar. İklim koşullarından tamamen bağımsızdır; kapalı modern çiftliklerde yapılır. Dağılışında tek belirleyici faktör büyük kentlere yakınlık ve pazar olanaklarıdır. Marmara (Manisa, Bolu, Sakarya, Balıkesir) üretim merkezidir.

4. Arıcılık

Bitki örtüsü çeşitliliğinin fazla olduğu, sanayi kirliliğinden uzak engebeli alanlarda yaygındır. İklim koşullarına ve çiçeklenme dönemine doğrudan bağımlıdır; bu sebeple üretim miktarı yıldan yıla dalgalanır. Muğla (Çam balı), Ordu, Rize (Anzer), Kars ve Hakkari önemli arıcılık sahalarıdır.

5. İpek Böcekçiliği

Dut yaprağı ile beslenen tırtılların koza örmesiyle gerçekleştirilir. Suni (yapay) ipek üretiminin artması nedeniyle geleneksel ipek böcekçiliği gerilemiştir. Yaş koza üretiminde Diyarbakır ilk sıraya yerleşmiş olup Antalya, Bursa ve Bilecik diğer üretim alanlarıdır.

6. Balıkçılık

Türkiye üç tarafı denizlerle çevrili olmasına rağmen açık deniz balıkçılığı yapılmadığı için deniz avcılığında potansiyelinin altındadır. Deniz ürünleri av miktarının yaklaşık %75'i oksijen ve plankton zenginliği nedeniyle Karadeniz'den elde edilir. Karadeniz'i sırasıyla Marmara, Ege ve Akdeniz takip eder. Muğla ve İzmir koylarında ise kültür balıkçılığı (çipura, levrek çiftlikleri) gelişmiştir.

İçerik Hazırlanıyor...

Lütfen sayfayı kapatmayın, bu işlem 30-40 saniye sürebilir.